30 april

Vanochtend tijdens het ontbijt uitgelegd welke traditionele feestdag er bij ons gevierd wordt. Koninginnen dag. Het is een soort  variant van Sham el Nessin.  Wat in mijn beleving over een komt is de behoefte van mensen om op een andere manier bij elkaar te zijn. Zie mijn bericht hierover op 20 April. We hebben de winkel van Hayem’s vader bezocht en zijn daarna met de toek toek naar een hartsvriendin van Hayam gebracht. Faten  belde vanochtend al op om Hayam uit te nodigen. Haar moeder die we gisteren tegen kwamen had haar dochter over Hayam’s  bezoek  op de hoogte had gebracht.  Ze vertelde  telefonisch al over een bloemen tuin die ze had en dat we erg welkom waren.  De rit in  de toetoek was als een kamelen  rit maar dan wel eentje die mee en dan erg uit balans was. Eerst e gedeelte van de rit voer langs een getapte aftakking van de Nijl. Links huizen en dieren en rechts landjes en vooral  de goudgele tarwe die opgebonden werd. Ik moest denken aan mijn ouders die vertelden dat ze vroeger met de hand het koren moesten  maaien en binden, Ik kon me daar geen voorstelling van maken maar het gebeurde hier voor mijn ogen. Nog afgezien van dit vooral heb ik af en toe toch het gevoel alsof ik terug loop in mijn eigen tijd. Ook net als hayam ben ik mijn dorp ontvlucht en heb eigenlijk verder contact met mijn toenmalige vriendinnen gemeden. Hayam zei het gisteren wel mooi, Ik voelde me anders en het lijkt wel of dat dan niet mag bestaan of dat zich in het geheim en anoniem moet afspelen. Hier in Sidi Salem is aan die verdeeldheid een einde aan het komen. Met vreugde aan beide kanten.