Archive for april, 2009

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Maandag/dindsdag 13,14 april

Maandag stond in het teken van mijn camera. Yasmine zat twee uur in de taxi
op zoek naar een Canon dealer.  En ook ik liep in mijn buurt te zoeken en uiteindelijk belande ik via Tarik bij de Canon specialist. En ja hoor het was een knopje dat ik over het hoofd had gezien. Schaamrood!! Maar goed vanochtend met Nozomi en Eagle om 4.30 in de taxi gestapt om mijn
minuut te schieten tussen 5.00 en 6.00 uur. Ik dacht dat we naar de dead city zouden gaan maar de taxi chauffeur bracht ons naar Oud Cairo en we kwamen in het slapende koptisch gedeelte van de oude stad terecht. De toeristenpolitie lag nog te slapen en schrok wakker van ons.  De eerste bezoekers van die dag. De straten waren leeg op wat katten en honden na en voor we het wisten waren we in het historisch gedeelte van de stad . Helaas slechte omstandigheden om te filmen. Zoveel artificieel  licht maar gelukkig nog net voor zes uur kreeg ik een opkomende zon te pakken die erg veel moeite had om door de smog heen te  breken. Via de Nijl naar ons hotel gelopen. Vanmiddag kwam Hayam en kreeg camera les.  Salah kwam om zijn eerste opnamens te laten zien. Spannend materiaal. Gisteren avond ben ik met Amal  El Gamal, Mr Shariff en Eagle uit eten geweest. Het was een gedenkwaardige avond.  Naar aanleiding van mijn eerdere bezoeken aan Egypte en ook mijn verblijf van 14 dagen ( 2003) in Thebe met de woestijn als achtertuin. Inspireerde  Mr. Sheriff  om te vertellen dat hij lang geleden 6 jaar in de woestijn”op vakantie” geweest was. Hij bleek in het geheel 14 jaar in 5 verschillende gevangenissen doorgebracht te hebben. Tijdens mijn vorige verblijf in Cairo heb ik hem voor het eerst ontmoet. Ik was meteen onder de indruk van zijn menselijkheid en gelaagde wijsheid. Ik ben met hem in contact gekomen door Amal zij maakt op dit moment een documentaire over hem.
Een van zijn eerste novellen zijn in het engels vertaald. Ik blij want mijn Arabisch wordt niet beter met de dag .De foto’s zijn in de vroege avond genomen we hadden nl. afgesproken bij de Moskee El  Hoessin. Er was feest leek het wel. Bij de mannen ingang werden zelfs glaasjes sap uitgedeeld. Je ziet hier ook de Imam op weg naar de moskee.

Straatbeeld.
Ik werd nieuwsgierig naar de wat er op de afbeelding van die vrouw geschreven stond. Nu het blijkt de dochter te zijn van de kruiden en specerijen handel die achter die muur zit. Er werd mij verzekerd dat ze in werkelijkheid veel mooier was. Op mijn vraag of ze al getrouwd was moest hij ontkennend antwoorden. Ik vroeg me dan af wat er vervolgens met de afbeelding zou gebeuren. Nu die moet natuurlijk weg. Haar man zou erg jaloers worden dat iedereen naar haar zou kunnen kijken.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Zaterdag 11/ zondag 12 april
En ik dacht dat  het aan Ramadan lag dat de nachten dagen worden en dat je steeds probeert om ergens een paar uurtjes slaap te pakken. De mensen hier houden gewoon niet van slapen. Er is altijd leven en het verbaasd  me niet als ik om middernacht opgebeld wordt of ik nog even ergens iets kom drinken. Tarik haalde ons gisteren om 11.00 op en we gingen naar Odeon. Mooi oud  hotel en  een terras met een geweldige view over de stad bijna nog volle maan en een camparie met verse limoen sap. De nacht was kompleet  En dan, voor je het weet loop je om 2.30 naar je hotelkamer en we waren niet de  enige op straat. Er zijn iets van 15 miljoen mensen hier en de stad is even groot als de provincie Utrecht. Er is eigenlijk nauwelijks een vierkante meter ruimte voor een persoon. Lopen op straat is je eigenlijk voortbewegen in een oncontroleerbare  slurf iedereen loopt tegen elkaar op en de trottoirs zijn weer een extra winkelstraat. Zaterdag hebben we er de plattegrond van Cairo eens bekenen. Het blijkt dat we met onze verschillende filmlocaties een heel groot stuk van Cairo coveren. We gaan aan de slag. En wel Yasmine El Rashidi, Tarik Soedema, Nozomi Kume, Salah Hashem Moustasfas, Hayam Abdel Baky, Amal El Gamal, Adham Youssef en ondergetekende.
Mijn eerste een minuut vandaag geschoten bij de ingang van het Egyptisch museum.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Vrijdag gebedsdag

Het was een rustige zondag op vrijdag

Donderdag 9 april Vanavond onze tweede bijenkomst gehad bij Fenix. Tariks’s Soedema offiche. Hij stelde Dalia voor. Zij gaat voor hem de eenminuten maken en haar uitgangspunt is het gender concept. Gefilmd in documentaire stijl. Yasmine El Rashidi gaat de plekken in de stad op zoeken die haar een escape mogelijkheid geven van uit de behoefte om even deze madness te ontvluchten. Hayam gaat het metro/busstation onder zoeken en Cairo bij nacht filmen vanuit vogelperspectief. Salah  gaat op zijn geboorte grond  de  bruiloft vastleggen en een speciale vrouwen straat filmen tussen 16.00 uur 17.00. Adham gaat het licht en geluid op verschillende tijden van de dag registeren. Ik ga in ieder geval de toeristen voor het Egyptisch museum vast leggen. Helaas mijn arabisch is niet toereikend hier. Maar aan het enthousiasme en hoe ze op elkaar ingaan is het duidelijk dat iedereen zeer geïnspireerd is.In Shalla ! Vandaag komt Nozomi aan.  Dan zijn we compleet. Ik heb vandaag nog een gesprek met Amel zij heeft behoefte aan informatie voordat ze weet of ze mee wil doen.  Ze heeft camera ervaring en werkt bij de TV. Het is zeer inspirerend  jong talentvol gezelschap en ik ben zeer verheugd  dat ik ze bij elkaar heb kunnen brengen en er een deel van ben.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Woensdag 8 april

To day I give the content of the blog to Eagle. I met him in the hotel and we went off together. Here is story of the day. The chcolate I bring  from home makes him writing….  You know the chocolate movie with Juliette Binoche!
We are sitting at an outdoor café in Cairo.  Anne wants to photograph a group of young local girls as they interact.  So we sit drinking coffee and tea while they get used to our sitting at the next table.  While we are waiting a young shoeshine boy comes up and wants to shine my shoes.  Anne reaches for her camera and the boy wants to run but he is hungry for the work and I distract him.  Anne pretends to shoot pictures of the girls while taking photos of the shoeshine boy (sneaky woman).  The shoeshine boy has a good heart; it shows in his earnest smile has he works while doing a good job of it.  While he is working, two older men starting looking over Anne’s shoulder at the screen of her camera to see what pictures she has taken.  Anne then follows them back into their shop where they are hand-binding booklets in a print shop.  Cairo a city of 18 million, and the people are so friendly – that is amazing to me, I guess I have become used to big American cities that are not so nice.  Anne comes back from the shop and is now able to get some pictures of the girls. They are smoking a water pipe, most likely without the permission of their parents as they have certain furtive look about them as if expecting to be caught while working real hard at acting as if it is an everyday affair.

Dindsdag 7 april

Behalve dat ik vandaag voor het eerst gefilmd heb, heb ik ook vandaag mijn eerste aardbei gegeten. Heerlijk wat een smaak . Ik heb een en uitgebreide foto studie van gemaakt. Daarna was ik  halfverdoofd door dit  tongstrelen genot dat het een man lukte om me mee te  tronen in zijn shop. Het ging me net even te snel en ik was even vergeten hoe het is om als toerist op straat te aangesproken te worden. Tot nu toe was ik altijd n gezelschap van een echte carionees. Vervolgens was hij zichtbaar van zijn stuk dat ik meer geinspireerd was door zijn boot dan door zijn parfums.

 Vandaag hadden we onze eerste bijeenkomst voor de eenminuten 24 Cairo. Aanwezig was Adam Youssef, Tarik Soedema , Salah Hashem en ik. We troffen ons in het katoor van Tarik. Tarik en Adham twee zeer jonge getalenteerde  mensen. Tarik als Kunstenaar/designer, multimedia en buisness specialist. En Adham als veelbelovend architect.  Salah Hashem als flim criticus en documentaire maker en organisator en ondergetekende.  Eerst hebben we  over ons werk verteld en daarna hebben we over het prioject als zodadig gesproken. Wat laat je zien van een stad. Cairo hangt naturlijk van clichés aan elkaar en hoe gaan we  daarmee om in het city portret 24. Deze week nog twee bijeenkomsten en daarna gaan we camera op record zetten. Zaterdag zijn we in hopelijk compleet in shalla. Als inspiratie bron heb ik de film Lagos van Brechtje van de Haak mee genomen. De vorige keer toen ik naar Cairo ging was het  zien van deze film voor mij een eye opener hoe je ook kunt  kijken naar een stad.

Gisteren in de ochtend was ik met Omar een op de markt Khan El Khalili.  Het is in het oud  islamitische deel van Cairo. Omar heeft hoofdbedekking nodig. Ik kon om hele andere reden gelukkig een sjaal lenen toen ik een 500 jaar oude moskee bezocht.

Zondag morgen 4.15. Cairo Bedoein Hotel

Het was prachtig om zo vroeg in  de ochtend de stad binnen te rijden.( Het vliegtuig had vier uur vertraging wegens een technisch mankement). Enkele minaretten waren prachtig verlicht en hier en daar was nog een winkeltje open en natuurlijk altijd mannen die buiten thee zitten te drinken en aan de waterpijp hangen.  Heel jammer dat ik mijn camera niet handklaar bij  me had, was al een prachtige een minuut geworden.  De stad zo stil nog misschien niet voor  iemand die voor het eerst hier komt maar ik weet hoe het over en paar uur is.  Hopelijk wordt ik vannacht niet wakker en denk  in een eerste impuls dat er een kakkerlak op mijn gezicht loopt. Het risico dat er een stuk klak naar beneden komt is misschien wel groter. Zodadelijk begint de oproep tot gebed weer en ik doe mijn oordoppen in en hoop nog wat uurtjes te slapen.

Maar wat gebeurt er tot mijn verbazing ik word wakker van klokkengelui. Het is zondag en de Kopten hier gaan naar de kerk!

Zondagavond 5 april
Ook hier in Cairo staat de zondag in het teken van shoppende jonge mensen. Volgens mijn hotel baas mogen ze verder ook niets doen. Ze kijken een beetje met elkaar naar de  etalages en drinken thee en genieten de waterpijp. Vorige week een  artikel gelezen in de NRC  over hoe de druk er hier uit geoefend wordt om meisjes een sjaal te laten dragen en ik moet zeggen ik kan het niet vergeten als ik hier rond loop. Wat een prachtige sjaals en wat een combinaties. Vanmiddag kwam Hayam  met een vriend langs en voor ik het wist zat ik weer in een restaurant waar Salah zich snel bij ons voegde. En dat was  hoe we de laatste keer dat ik hier was afscheid hadden genomen in een restaurant en vandaag gaan we weer verder met ons verhaal. Het “gezellige” van mijn Brabantse opvoeding past hier helemaal. Het individuele valt weg. Je pakt de  gemeenschappelijke draad op en je geniet.  Deze foto is de shoppingmal bij mij in de buurt! Ongelooflijke vele zaken voor mannen kleding  daar binnen. Verhouding ik denk 1 op de 20. Terwijl de winkels op straat juist veel meer voor vrouwen zijn. Morgen eerste  bijeen komst voor de eenminuten!