Amsterdam 2 juni

Ik ben nog hier, fysiek opgetwijfeld maar mijn andere deel is al op weg naar Bagdad. Als alles volgens plan gelopen was had ik nu naast Sattar in het vliegtuig gezeten en hadden we alle tijd gehad om de kaart te bekijken en de camera’s te bestuderen. Maar helaas mijn visum is er nog niet. Een week geleden hadden ze goed nieuws op de  ambassade! Mijn visa zou er binnen twee dagen zijn. Op de tweede dag werd het een week en nu hoop ik elke dag op morgen zodat ik Sattar snel na kan reizen.

Hoe zo Bagdad?

Twee maanden geleden heb ik het plan opgepakt om de stad Havana om te ruilen voor Bagdad. Er zijn nu zo’n veertig steden die mee doen in het oneminute city project. Ik dacht welke stad doet er nu toe voor mij en mijn eerste gedachte was Bagdad. Vanaf dat moment ben ik gaan lezen, met mensen gaan praten en Sattar al Saadi uitgenodigd om samen met mij naar Bagdad te gaan. Sattar is in Bagdad geboren en woont sinds 15 jaar in Nederland en is muzikant. Hij was vanaf dag een heel enthousiast en wilde graag Bagdad een ander gezicht geven als dat wat we dagelijks aan ons voorbijkomt. Sattar komt uit een kunstenaars familie en zo zal het misschien ook gemakkelijker worden om meer mensen bij het filmen te betrekken. Met de kunst/ film academie in Bagdad zoek ik helaas al een maand contact.  In Bagdad gaat veel under cover en bijna alles gaat over veiligheid. Sattar had vandaag al duidelijk een baard laten staan en dat allemaal voor de veiligheid!

Aangezien ik weinig ervaring heb met individueel reizen in gecompliceerde landen heb ik de tijd die ik nodig heb om een visum aan te vragen onderschat. En zie hier. Sattar is zojuist geland in Istanbul en ik zit op de Amsterdamse grond.