Woensdag 15 juli


Woensdag 15 juli

Vanochtend ben ik uitgenodigd om de afstudeer plechtigheid bij wonen van ongeveer 200 studenten van de Kunsten. Alle disciplines bij elkaar.  Geraldine is een van hen. Gisterenavond heb ik twee vrienden van haar ontmoet die ook afstuderen op de filmacademie.  Adrian Hartill oorspronkelijk afkomstig uit Peru krijgt zelfs een eervolle vermelding. Hij heeft een documentaire gemaakte over een clan in Peru waar een maal per jaar de vrouwen vier dagen de macht over nemen. Zijn vriendin Yirma Bacallao die ook afstudeert heeft de film gemonteerd. Ze wonen vlak bij La lisa een riviertje een half uur rijden van het centrum. Volgens Geraldine in deep havana weg van het toeristische Old Hababna en het groene vredige Vendato.  We hebben samen naar het city portret van Cairo gekeken. Ze vonden er te veel verkeer in. In Cairo gaat bijna alles over verkeer. Daar kan j e je niet voortstellen dat je om 12.00 in de  nacht bij een grote weg staat en  af en toe een auto ziet passeren en we minstens een half uur op een taxi moesten wachten en uiteindelijk zijn we in een fiets brommer taxi thuis gekomen. Ik denk wel dat ze een punt hebben. In Cairo hing wel een soort norm van we hangen de vuile was niet buiten en ook we  gaan gewoon iets moois maken.  Dat is hier bij deze jonge mensen anders die kijken kritisch naar hun systeem en bevragen het ook. Religie is hier ook geen staatsaangelegenheid in vergelijking b.v. met Cairo. Na de inauguratie besloten de studenten om een feestje te maken bij het zwembad van de ISA( instituto superior de arte). Het instituut is gehuisvest op een schitterende ontworpen plek op het voormalig golfterrein van voor de revolutie. Castro besloot om alles af te breken behalve het zwembad en daar is vandaag van genoten. De gebouwen zijn zo ontworpen en geplaatst dat ze er van boven af als een vrouwen lichaam lijkt. Dat zag ik niet toen ik daar rond liep maar wel vloeiende vormen. Ronde gebouwen. Ik werd er stil van en dat alles te midden van veel groen, oerwoud bomen waar de lianen zo uitnodigen om even een slinger te maken. Het zwembad werkt weer sinds een paar maanden alles is en was vervallen en er is besloten om er weer energie in te stoppen om deze bijzondere plek te behouden. Op mijn wandeling over het terrein ben ik wel 10 bewakers tegen gekomen. Ze zitten overal op stoelen en ik vraag me serieus af voor wie ze nu bewaken. Nu aan mij hebben ze wel even werk gehad. Voor ze het wisten was ik in een hele hoog trappen huis verdwenen en had ik het uitzicht over  het hele terrein. Nu werd er wel gefloten en ik verzocht om cinquo minutos. Nu, ik kreeg er drie en een waarschuwende vinger. Om zeven uur, tijd voor de bewakingswissel kwamen ze overal vandaan het was een grappig gezicht. Als boeren die de hele dag op het land gewerkt hebben en nu naar huis gaan. Hun werk is zitten uren lang op een vaste stek tegen een huis onder een boom of tussen de muziek lokalen. Intussen dreunt de muziek van het partijtje het gehele terrein over. Het viel me hoe speels en vriendschappelijk iedereen met elkaar om ging. Alles had de energie van gemeenschappelijkheid en delen.

This post is available in dutch and english.

Comments are closed.