Maandag 20 juli


Maandag 20 juli

Ik ben nu 8 dagen hier en ik heb de strijd tegen de warmte opgegeven. De eerste dagen liep ik rond alsof ik in Amsterdam was. De dagen daarop had ik ‘middags behoefte aan een lange siësta en vandaag heb ik besloten om het rustig aan te doen. Dat wil zeggen, ik blijf in mijn huis met een heerlijke veranda en ga pas om 15.30 aan het werk buiten. Vanochtend ben ik naar de ambassade gelopen en heb daar mijn blog en email bijgewerkt. Ik ben daar elke ochtend welkom tussen 8.00 en 9.00 uur . Daarna worden de computers over genomen door het Cubaanse verzet. Via de internet verbinding van de ambassade voeren ze actie en staan ze bv. in contact met Ammesty. Vanochtend zag ik ze voor het eerst en ik was verrast, mensen van mijn leeftijd. Mijn jongere vrienden hier hadden er al een opmerking over gemaakt. Verzet is eenvoudig te zeggen als je daarvoor internet verbinding krijgt op een ambassade maar nee dus, doorgroefde koppen met een vastberaden blik  mijn stoel innemend achter de computer. Gisterenmiddag na het filmen van Coppelia (een gigantische ijssalon in de vorm van een spin, al van voor de revolutie) een gesprek gehad met Yaima. Yaime  studeert op de filmschool in Havana. In September gaat ze voor een jaar met haar vriend die uit Peru komt naar Lima om daar 3D animatie te studeren en te trouwen. Dat scheelt namelijk heel wat geld. Hier met een buitenlander trouwen dat kost al gauw 600 CUC.( 520 euro) In Peru iets van 40 euro en dan is het goedkoper om alles via de Cubaanse ambassade in Peru te regelen. Ze is links en de Amerikaanse manier van leven is geen oplossing en wil ze niet. Ze begrijpt echter ook niet waarom er zo’n lethargie is als er een nieuwe wet wordt afgekondigd die mensen in hun portemonnee gaan voelen. Ook denkt ze niet dat Fidel Castro ooit zijn verkeerde beslissingen kan toegeven. Beslissingen worden ook nooit uitgelegd. Zoals de onlangs genomen beslissing dat er  alleen nog maar taxi mogen rijden die in bezit zijn van de chauffeur. Dat betekent de helft minder taxi’s op de weg met het gevolg dat we gisteren een half uur in de brandende zon stonden samen met nog 20 anderen. Het gevolg van deze nieuwe wet is dat de eigenaar van de auto dus geen kleine snabbel kan hebben. Hij kan zelf rijden maar kan geen commissie meer opstrijken van het verhuren van zijn auto. En er is controle, nadat half uur wachten werden we ook nog eens aangehouden. Controle van de documenten. Na 10 minuten weer in de brandende zon gestaan te hebben konden we eindelijk richting 23st straat. Er rijden redelijk veel echte taxi’s voorde duidelijkheid dat zijn taxi’s waar maar een persoon in zit en meestal zijn het auto’s van na de jaren 80. De gedeelde taxi’s zijn van die geweldige grote Amerikaanse monsters. Voor mij een verschil van 3,5 euro dat is veel als ik minstens twee maal per dag een taxi moet nemen. De bus kost trouwens bijna niets 2 Peso’s of zo. In deze extreme hitte en door deze nieuwe maatregel zit hij zo afgeladen vol dat het echt niet te doen is. De Cubanen hoor je erover klagen maar dat is het. In deze hitte wordt trouwens elke vorm van actie bijna  te veel. En de meeste Cubanen kunnen zich al geen van permitteren. Op dit moment wordt er in de hele stad via posters en spandoeken de viering van de 50 jarige revolutie op 26 juli aangekondigd. Slogans als: Onze kracht bundelen wij samen in deze economische crisis. 50 jaar revolutie Contra las Etas Uni .

Het gemiddelde maandinkomen is hier ongeveer 25 CUC dat is ongeveer 22 euro. De inwoners hier betalen trouwens in Peso’s. 1 CUC is 24 peso’s . Je hebt winkels waar alleen in Peso’s betaald kan worden. In die winkels is bijna niets. Veel is uitverkocht en zeer gelimiteerd. Er is weinig eten behalve aardappels, koffie, wit brood,varkens vlees en nu fruit. Groente, fruit en rundvlees is een luxe en niet te betalen voor de doorsnee Cubaan. Vele mensen leven hier op de armoede grens en zeker op het platteland. Er is wel een bonnen systeem waardoor mensen meestal tot de helft van de maand van de basis behoefte zijn voorzien. Daarna moeten ze  zelf zorgen. De gezondheidszorg en de scholen zijn gratis voor iedereen. En ook is het huis waar je woont je eigendom. Geen huur wel het onderhoud. Huis gaat over van ouders op kinderen of de mensen die verzorging nodig hebben en iemand in huis nemen die dan later het huis krijgt. Je kunt nooit een huis kopen wel ruilen. Er is geen land in Latijns Amerika waar scholing en gezondheidszorg zo goed geregeld zijn en waar iedereen kan lezen en schrijven. Maar ja wat doe je met al die intelligentie als de stroom van informatie geblokkeerd wordt en men niet de vrijheid heeft om te discussiëren over de regering en de gevolgen daarvan voor het land. Men wordt creatief in het overleven zoals een voormalige ingenieur nu taxi chauffeur mij vertelde. De voornaamste bron van inkomsten voor Cuba is het toerisme.

This post is available in dutch and english.

  1. No comments yet.
(will not be published)
Security Code: