Archive for november 7th, 2010
Ezuldeen, Zaineb en Mariam
Posted by admin in Marshlands/ Iraq on november 7th, 2010
Ezuldeen, Zaineb en Mariam
Vanmiddag werden we wanhopig aangeklampt door een van de werkmannen met gebaren waaruit ik begreep ik dat het om kinderen die dreigen blind te worden. In zijn kielzog liep Een man met 3 kinderen. Het werd snel duidelijk dat het zijn twee dochters en zijn zoon waren. De dochters met een zonnebril op waarvan een constant naar de grond keek en de zoon zat op zijn hurken met zijn hoofd ongeveer in de grond als dat mogelijk was geweest. Om een urenlang verhaal kort te maken. Op medische papieren die de vader ons overhandigde stond dat ze alle drie een hoornvlies transplantatie nodig hadden. In Irak was dit nu niet mogelijk. Of wij met ons media team dat in Nederland konden aankaarten voor hulp. Langs grote omwegen is het verhaal nu zo. De imam wil hun operatie betalen maar hij schiet het niet voor. Dus als wij het konden betalen en de operatie was gedaan dan pas kregen ze het geld van de imam. Dit werd duidelijk na ongeveer twee uur. Wij hadden intussen ook duidelijk gemaakt dat wij geen toegang hadden tot de omroepen in Europa en dat bij ons de euro’s ook niet aan de boom groeide. Toen de vader zijn oudste dochter aan me aanbood vond ik het wel welletjes en heb de discussie verlaten. Uiteindelijk kwamen Sam en Thomas met het Imam verhaal. Het lijkt erop dat de allerbelangrijkste informatie tot het laatst bewaard wordt. Ik weet niet of we de energie hebben om dit allemaal uit te zoeken. Uiteindelijk moeten we de eerste Mudhif nog bezoeken. Zodadelijk gaan we ons eerste boottochtje maken op de Tigris. Een bootje zonder motor maar met peddels. Als we geluk hebben halen we de zonsondergang nog net.
Nee dus geen zonsondergang in een romantisch bootje. Dit is nu al de derde dag dat ons beloofde bootje tochtje om de een of andere reden niet doorgaat. Dan een paar foto’s van uit onze standplaats The Garden of Eden en uit Al-Ahmara.
![]() |
![]() |
Adebitsch
Posted by admin in Marshlands/ Iraq on november 7th, 2010
Werkers in de Hof van Eden
Zoals ik af en toe al vertelde wordt er hard gewerkt om de tuin hier op de voorstellingen van Genet (paradijs) te laten lijken. Een paradijs met dolfijnen en een chagrijnige kijkende zeemeermin. Prachtige fonteinen.Speel toestellen die nooit uitgepakt zijn, een glijbaan die al verroest is. Maar helaas in dit hete paradijs geen zwembad, zelfs geen pierebadje. Ze gokken hier ook op westerlingen maar die willen wel zwemmen. Ik vind het wel een interessant punt om aan te kaarten. De Tigris stroomt voor langs en tot gisteren was het ook een grote plastic rotzooi op de oever. Ik heb de sjeik erop aangesproken en hij zag het…met het gevolg dat het er nu al een stuk beter uit ziet. Een klein bestel autotootje vuilnis is er weggehaald en nog is het niet helemaal schoon. De ontwerper van de fonteinen in deze tuin komt met zijn hele ploeg uit Bagdad. Hij heeft dit vak van zijn vader geleerd en die had het weer geleerd van zijn vader. Trouwens hier in het hof van Eden werkt geen enkele vrouw. Vorige week waren er voor drie dagen professoren uit Bagdad die voor examens naar de universiteit van Al-Amara kwamen. Dat waren ook vrouwen bij. Waarom noem ik dat zo. Wel om eerlijk te zijn ik wordt een beetje opstandig. De dress code gaat me benauwen. En de hele dag alleen maar mannen. Mannen die de ramen wassen. Mannen die je thee komen brengen. Mannen in lange witte jurken die achter gesloten deuren zitten. Mannen die het onkruid wieden, mannen die dolfijnen schilderen. Mannen die het ontbijt serveren. En ga maar door….Mannen die heel vriendelijk de hele dag door zeggen: “Good morning Madam” en mannen die me op kantoor het woordje “adebitsch” (fonetisch) willen leren en dat betekent stap voor stap
.


