Archive for november 10th, 2010

We zijn er nog

We zijn er nog.

De laatste twee dagen doorgebracht met praten, bellen vooral veel bellen, wachten thee drinken, vriendelijk lachen, soms handen schudden soms mijn hand op mijn borst leggend en toen leek gisterenavond de oplossing te komen. Ahmed ontdekte in ons paspoort dat we een speciaal permit hadden van de prime minster dat we een maand mochten werken in Irak. Dit is waar we de laatste uren van gisteren avond onze energie in hadden gestopt hoe die te krijgen en nu stond het gewoon hand geschreven in ons visum.
Nu die hobbel leek te zijn genomen. Vanochtend zou Ahmed vertrekken naar Nederland dus ik was vroeg uit de veren om hem uit te zwaaien. Hij leek erg bezorgd. De politiek situatie in Iraq baart hem erg veel zorgen. Zijn advies Ga naar de Marshes en dan weg. Het is te gevaarlijk hier nu. Er kan een burgeroorlog uit breken.
Marsoomi zag er ook bezorgd uit en hij is nu naar de gouverneur om ons bezoek aan de Marshlands te regelen voor morgen. Hier zijn we erg veilig met een paradijs omringd door hekwerk en op en neer lopend politieagenten die er voor ons zijn. Vanochtend op de valreep nog Jasib Marsoomi samen met Ahmed Faraj gekiet. En dan het werken aan de oever van de Tigris. Nu nog een beeld van het verleden met het heden. Binnenkort 5 stars hotels aan de oevers van de Tigris. In tussen verveel ik me hier niet echt.
We krijgen elke dag wel bezoek. Op de bouwplaats hebben we Hasan, Ali en Riaed ontmoet medewerkers van het Mercy Corps. Een internationale beweging voor hulp in gebieden in shok. Gisteren lieten ze een filmpje zien wat ze zelf gemaakt hadden over de Marshlands. Eindelijk zagen we iets over dit mooie land. En helaas er is niet meer veel van over in dit paradijs voor vogels, planten en mensen. Op dit moment bouwen de Syriƫrers, Turken en Iranesen dammen in de Tigris en een van de gevolgen is dat het land elke dag meer verzilt. Ik hoop dat wij morgen nog wel even het mooie deel zien. Ook al weet ik dat het een illusie is. Ook hebben we Mohaned ontmoet een Irakees die in Utrecht woont en hier bij zijn familie is. We hebben elke dag telefonisch contact en gisteren hebben we hier samen geluncht. het is fijn om af en toe met een Irakees toch Nederlands te kunnen praten om alles soms een beetje te kunne begrijpen. En nu is het wachten op Mr. Marsoomi intussen leest Sam een oude HP en heeft Thomas net zijn wasje gedaan. Sam vertaalt trouw mijn deze teksten in het engels en daar ben ik heel blij mee en de lezer is hem vast heel dankbaar.

This post is available in dutch and english.

No Comments