نتشرف بدعوتكم لحضور عرض “بورتريه مدينة القاهرة – 24 دقيقة” , و الذي سيتم في ستوديو فينيكس – الساعة 19:30 يوم 5 مايو 2009

العنوان : 58 شارع سوريا , المهندسين – الدور الأول , ستوديو فينيكس (فوق معرض نيسان)

الحضور مجانا و يمكنكم دعوة الأصدقاء

آنا فيرهويزن

—Dear Friends

Here by I invited you heartily to the presentation of Cairo city portrait 24.
The presentation shall be in FENIX the workspace from Tarik Sadouma.
Time 19.30.
Address 58 Syria street Mohandesseen Giza
Fenix is a above an Nissan auto shop

You’re most welcome to bring friends

Anne ]]> http://blog.verhoijsen.com/2009/05/05/oneminutes-of-cairo/feed/ 0 http://blog.verhoijsen.com/2009/05/03/zondag3-mei/ http://blog.verhoijsen.com/2009/05/03/zondag3-mei/#comments Sun, 03 May 2009 06:50:29 +0000 anne http://blog.verhoijsen.com/?p=294 Zondag 3 mei

Ik zit in mijn laatste dagen. Eerlijk gezegd verlang ik naar Huis. Ik heb genoeg van het lawaai, de stof en de smog maar waar ik vooral genoeg van heb en moeilijk mee om kan gaan is de manier hoe men hier over het algemeen met afspraken omgaat. Bijvoorbeeld zondag gisteren dus. Ik was bezig om een presentatie te organiseren van het gezamenlijke werk. Via een vriend had ik contact met een Galerie helaas verbonden met de gouvernement en waarom helaas. Als deze galerie houder gebeld wordt door een baas boven hem moet hij onmiddellijk al zijn afspraken afzeggen die beneden hem zijn. Met het gevolg  toen we vanochtend in de taxi zaten we afgebeld werden of we vanmiddag konden komen . Helaas had ik mijn afspraken juist verzet omdat hij had gevraagd om zo vroeg mogelijk te komen.  Heb mijn afspraak dus maar laten schieten en laat de hele presentatie schieten. Helaas. Omdat iemand anders zich helemaal niet aan de afspraak heeft gehouden moet ik nog een extra minuut filmen Dus  ik vind het wel goed zo.  De filmpjes zijn stuk voor stuk authentiek en daar ging het toch om… En toen een paar uur later kwam Adham Youssef zijn werk brengen en Hayam kwam ook binnen lopen. De teleurstelling op hun gezicht was zo groot toen ik hun mede deelde dat er geen presentatie zou zijn dat ik besloot om dat besluit uit frustratie geboren maar te laten varen.  Adham maakte de uitnodiging en Hayam verwende me met een heerlijke perzik en we gaan ervoor.

Vanochtend tijdens het ontbijt uitgelegd welke traditionele feestdag er bij ons gevierd wordt. Koninginnen dag. Het is een soort  variant van Sham el Nessin.  Wat in mijn beleving over een komt is de behoefte van mensen om op een andere manier bij elkaar te zijn. Zie mijn bericht hierover op 20 April. We hebben de winkel van Hayem’s vader bezocht en zijn daarna met de toek toek naar een hartsvriendin van Hayam gebracht. Faten  belde vanochtend al op om Hayam uit te nodigen. Haar moeder die we gisteren tegen kwamen had haar dochter over Hayam’s  bezoek  op de hoogte had gebracht.  Ze vertelde  telefonisch al over een bloemen tuin die ze had en dat we erg welkom waren.  De rit in  de toetoek was als een kamelen  rit maar dan wel eentje die mee en dan erg uit balans was. Eerst e gedeelte van de rit voer langs een getapte aftakking van de Nijl. Links huizen en dieren en rechts landjes en vooral  de goudgele tarwe die opgebonden werd. Ik moest denken aan mijn ouders die vertelden dat ze vroeger met de hand het koren moesten  maaien en binden, Ik kon me daar geen voorstelling van maken maar het gebeurde hier voor mijn ogen. Nog afgezien van dit vooral heb ik af en toe toch het gevoel alsof ik terug loop in mijn eigen tijd. Ook net als hayam ben ik mijn dorp ontvlucht en heb eigenlijk verder contact met mijn toenmalige vriendinnen gemeden. Hayam zei het gisteren wel mooi, Ik voelde me anders en het lijkt wel of dat dan niet mag bestaan of dat zich in het geheim en anoniem moet afspelen. Hier in Sidi Salem is aan die verdeeldheid een einde aan het komen. Met vreugde aan beide kanten.

De eenminuten zijn klaar. Nog niet allemaal op mijn harddisk maar dat gebeurt zondag. Hopelijk op 5 mei een presentatie voor vrienden hier ergens. Mijn tijdelijke koffer is gepakt. Ik vertrek morgen samen met Hayam in de trein naar Alexandrië. We gaan de familie van Hayaam bezoeken. Zij wonen in een klein dorpje en haar vader is een natuurgeneeskundige! Maar eerlijk gezegd ik ben vooral erg moe! Ik ben toe aan een change zoals ze dat hier plachten te zeggen.

Het eerste beeld is van een goede vriendin van mij. Terwijl ik aan het filmen was vroeg ze of ik er bezwaar tegen had dat ze een sissi rookte. De waterpijp dus. Nee op zich heb ik er geen bezwaar tegen alleen de laffe geur komt me zo af en toe wel de neus uit. Ik mocht haar niet filmen. Haar ouders en broer zouden nooit meer iets met haar te maken willen hebben als ze zouden weten dat ze aan de waterpijp zat. En geen herkenbare foto’s op mijn blog! Het was de allereerste keer dat ze zelfstandig en alleen voor haar dit gebruik bestelde a 10 Egyptische pound (1,40 eurocent). Interessant waar je als westerling al niet voor kan dienen een hele boel gevoelens zijn niet meer in te dammen. Nu ik ben eerlijk gezegd ook blij. Het is een pracht mens en een beetje meer “leven” kan geen kwaad volgens mij!

Bijna tegelijkertijd viel mijn blik op een bijna totaal gesluierde vrouw alleen haar prachtig opgemaakte ogen waren zichtbaar. Ze was in gezelschap van een jonge man. Misschien haar jongere broer dacht ik. Door alle gewaden heen maakte ze een oudere indruk dan hij. Toen ik moed had verzameld en mijn camera op hen richtte gingen ze er echt voor zitten en zwaaide naar me. Verrassend mag ik wel zeggen. Toevallig wat heet toevallig kwamen we ze op het plein voor de Mosk El Hoessin weer tegen. Ik had intussen aan mijn vriendin verteld dat ik nieuwsgierig naar ze was. Zij stapte op ze af en begon een gesprek. En wat blijkt. Zij is 26 jaar hij 22 jaar. Ze zijn 5 maanden getrouwd. Ze kenden elkaar niet. Het is een door de ouders gearrangeerd huwelijk. Ook hij had haar alleen maar gesluierd gezien. En was erg bang dat ze niet mooi zou zijn. Nadat hij de gezichtssluier voor het eerst optilde is hij gerust: een prachtvrouw. Ze kwamen alle twee van een bedoeïen stam in Saoedi-Arabie. Zijn familie is strenger als die van haar. Dat betekent dat bij familie bezoek van zijn kant zij altijd een gezichtsluier moet dragen. Haar familie is vrijer daar mag de sluier af. Zij geeft computerles op de basis school en hij zit in het leger. Heel onverwachts keek ze me aan en lichte heel snel haar gezichtsdoekje op. Een prachtig gezicht lachte me toe. Mijn vriendin zei heel verbaasd “zij is echt vrij”. Die indruk kreeg ik ook. Vrijheid is ook een interne aangelegenheid

Soms zit je lekker een kopje thee te drinken en plotseling moet er snel afgerekend worden, tafeltje en stoelen worden met de haast opgeborgen.
Weg terras en welkom politie. Een terrasje is hier snel gemaakt. Stoeltje, tafeltje, waterpijp en ergens een gaskomfoor voor thee en koffie. Illegaal zo als veel. Trouwens bij het vinden van een parkeerplaats wordt er ook nog al eens met ponden geschoven. Mijn aanwezigheid  kan ook nog eens helpen om zonder kleerscheuren op een half illegale plek te kunnen staan. Vindt je dan bij terugkeer toch een schijnbaar onbeduidend klein grijs papiertje op je ruit geplakt dan weet je dat je problemen krijgt bij het verlengen van je rijbewijs. De agent die je net wat extra toegeschoven hebt kan hier niets aan doen, een andere afdeling was langsgekomen.

Woendsdag 22 April
S’ochtends waren Salah en ik al vroeg in de oude binnen stad om te filmen voor een minuut. Het wordt een filmpje over de Al-Mu’izz street. Hij is 4800 meter lang en de meest geconserveerde straat in Cairo. Prachtige bouwkunst. Het is ook een hele schone straat overal  straatvegers die elk peukje waarnemen. Helaas belet dat de doorsnee Cairoees niet om alles op de grond te gooien. Er is ook geen enkele prullenbak. Ik weet niet wat de reden is. In Istanbul zijn die er niet om bandieten  geen kans te geven om er explosief materiaal in te stoppen hier ik weet het niet.  Soms denk ik hier wel eens aan het Ster spotje in Nederland over hou u straat schoon. Dat zou hier geen overbodige luxe zijn. Niet in de hoofdstraten die zijn redelijk tot goed schoon maar zodra je een blik in een zijstraat werpt zwermen de plastic tassen en vuilnishopen je tegemoet. Mensen zijn niet gemotiveerd om maar iets voor de stad te doen als het niet direct met hun eigen stoeptegel te maken heeft. Het land is van Moebarak en er is geen verbinding naar de Egyptenaren zelf. Het is overleven en de rijken worden steeds rijker en de rest ah ja IN SHALLA!
Maar goed terug naar de Al-Mu’izz street vele mannen zagen er op zijn zondags uit. Mooie Djellaba’s ,witte tulbanden en mooi gedrapeerde ruimvallende sjaals . En niet een paar soeffi’s maar erg veel. Het waren vooral oudere mannen.  Hoe zie je nu aan oudere vrouwen dat het een feestdag is?  Op de eerste plaats lopen die al niet zo vaak  in groepjes ontspannen over straat. Zitten  vaak in groepjes een beetje op straat en een beetje verscholen…. en meestal lopen ze gehaasts zoals ik al eerder schreef, vaak met plastic zakken en of een kind op de schouder. Oudere vrouwen zijn meestal ook echt dikker dus  veel wijde stof en aan die stof zal wel te zien zijn dat het feest is. Ik let vaak op de zoom. Als die vies is wil dat vaak zeggen dat die vrouw niet veel keus heeft welke ze aan zal doen. Ik denk ook veel af te kunnen lezen aan de schoenen die ze aan hebben en hoe verzorg die eruit zien. Maar goed, wat blijkt, vandaag is er weer een feestdag en wel van Al Hussein Mouled . Uit heel Egypte zijn de mensen naar Cairo getrokken en bezetten met rieten matten,  gaskomfoors en grote tassen de binnenplekken van huizenblokken. Het woord bezetten klinkt erg illegaal maar voor deze gelegenheid geeft men toestemming. Meestal zijn het weer “bekenden” van vrienden…..
Hayam Abeldel Baky  heeft tussen 2.00 en 3.00 uur  in het ochtendgloren een prachtige film geschoten.  Soeffi’s dansen de Zikr. Het is prachtig gefilmd en een uniek moment kan geen derwisj voorstelling in een theater aan tippen.
Hierbij stills uit de film ZIKR.

Maandag 20 april
Gisteren was het SHAM EL NESSIN. In het Nederlands de Lente dag. Het valt op de eerste maandag na het Koptisch Orthodox paasfeest.Voor zowel de moslims als de christenen is het is een algehele feestdag en vakantie dag. De oorsprong ligt 4500 jaar geleden tijdens de tijd van de farao’s. Het was het een landbouw/boeren feestdag. Het verhaal gaat dat frisse lucht op deze dag een speciaal effect te hebben op de gezondheid schijnt te hebben. En daarom trekken er vele Cairezen vroeg op uit. Boottochtjes op de Nijl en naar de dieren tuin. Salah en ik togen samen met 93.000 anderen naar de Zoo. Voor slechts een Egyptische pond (13,5 euro cent) konden we naar binnen. Wie er nu meer ruimte en frisse lucht had de dieren of wij laat zich makkelijk raden. Maar dat is geen punt voor de bewoners van hier. Privé ruimte is een voor vele ongekende luxe in een stad met 15 miljoen inwoners waar er minstens een miljoen per jaar van bijkomen. Mensen met tassen vol eten verdrongen zich voor de ingang om een kaartje te bemachtigen. Iedereen straalde en was blij. Mensen hier zijn altijd erg vriendelijk en behulpzaam maar nu zag ik ook de blijheid naar elkaar toe. Een groot gezamenlijk feest. Zoals mijn ervaring met de ramadan. Mensen houden van -het vieren- samen. En dat alles wordt zeker ook uitgedrukt in het samen delen en genieten van eten. Gezouten vis, gele bonen en linzen zijn het traditionele recept op Sam El Nessin zij symboliseren het gevoel van hoop en het begin van de lente. Die bonen zijn verschrikkelijk zout. Daarom is wie weet mijn lente stralend en hoopvol begonnen. Het was een geweldige dag samen met Salah.
De binnen stad van Cairo was dan ook zo stil als Amsterdam op een vroege zondag ochtend. Zie foto

Zaterdag 18 /zondag 19 april

Vandaag de hele dag achter mijn laptop gezeten om te monteren.  Om 13.00 uur even naar buiten gevlucht waarin ik in de zon een glaasje gemengd mango/aardbeien sap heb gedronken. Tegen over mij twee prachtige jonge vrouwen aan de waterpijp.  Die sjaaltjes hier laten me niet los. Ik denk dat  ik er een aparte serie over zou kunnen maken. Het is mode, het is hot, frivool en als ik mijn ogen goed de kost geef is het geen garantie voor zedelijk gedrag . Ik zie vele subtiele blikken en aanrakingen die of te wel tot een snelle verloving en vervolgens huwelijk moeten leiden of dat het wachten daarop onmogelijk zal maken. In Nederland heb ik  bij mijn gesjaalde mede zusters nooit zoveel contact gezien met de andere sekse en dan heb ik het vooral over de vrijheid het plezier wat ik hier zie in ontmoetingen.  Gisterenavond met Hayam en Shala naar de Cairo toren geweest  een van de ijkpunten van deze stad met een hoogte van 185 meter. Hayam wil Cairo vanaf deze plek in beeld brengen. Zeer laat in de avond nog naar Fenix geweest het bureau van Tarik had even het idee dat mijn harde schijf gecrasht was. Een half uur afkoeling in de  taxi was kennelijk voldoende om hem weer aan de  praat te krijgen. Ben er blijven werken tot
half twee ( zondag morgen dus) zat tevreden in de taxi weer terug naar mijn hotel. Heb nu mijn eigen filmpjes zo wat klaar.
Mijn hostel ligt in Oud Cairo en dat betekent bv. dat er de hele dag jonge kinderen rond lopen die een pakje tissues proberen te slijten. Toen ik vannacht zo laat door mijn Elwy street liep zaten er twee kinderen  van 5 en 8 jaar oud voor de tv die in het raam staat van het thee huis een of andere film te kijken met nog steeds dat pakje zakdoekjes in hun hand. Ik vond het te gênant  om het vast te leggen en ook te pijnlijk en ik weet zeker dat de omstanders zeer verontwaardigd zouden zijn. Er mag absoluut geen negatief beeld van Egypte naar buiten komen.